Titel: Annabel
Bekend onder andere titels: Iemand zei, dit is Annabel
Auteur: Hans de Booy
MP3 beschikbaar:
Songtext:

Iemand zei, dit is Annabel.
Ze moet nog naar het station.
Neem jij je wagen dan haalt ze het wel.
Ik zei, da's goed en reed zo stom als ik kon.
We kwamen aan bij een leeg perron
En ik zei, het zit je niet mee.
En in de verte ging de laatste wagon
En Annabel zei, O.K. ik ga met je mee (héé)

Refrein:
Annabel, het wordt niets zonder jou Annabel.
Annabel, het wordt niets zonder jou Annabel.

En later lagen we samen, zoals dat heet,
Een beetje moe maar voldaan.
Er kwam al licht door de ramen,
Ze zei, ik heb geen tijd voor ontbijt, ik moet gaan!
Ik zei alleen nog, tot ziens Annabel,
En dacht, ik zie je nooit meer terug.
Ik dacht, ik draai me om en slaap nog even door.
Maar twee uur later was ik nog wakker, lag stil op mijn rug.

Refrein

Zo bleef ik twee dagen liggen in bed,
Ik was totaal van de kaart.
Toen stond ik op, ik moest niet denken, maar doen,
Want zonder haar was ik geen stuiver meer waard.
Ik liep door de stad op zoek naar een glimp,
En ik dacht, ik zie je nooit meer terug.
Ik ging zelfs hardop praten in mezelf,
En iemand zei, je stond uren met je handen op de leuning van de brug.

Refrein

En op een avond zag ik haar weer,
Ze stapte net op de tram.
Ze was nog mooier dan de vorige keer,
Ik riep haar naam en trapte hard op mijn rem.
Ik sprong de auto uit en greep haar vast.
Ze stond stil en keek om.
Ze keek me aan, maar was nauwelijks verrast,
Ik zei: héé, waar moet je naar toe? Ze zei, naar het station.

Refrein

Ik bracht haar weg, ze kocht een kaartje Parijs.
Ik zei: ja, nog één erbij.
De lokettist gaf tweemaal enkele reis,
En Annabel keek even opzij.
Ik zei, ik heb je gevonden vandaag,
Ik laat je nooit meer alleen.
Al reis je door naar Barcelona of Praag,
Al reis je door tot het einde van de wereld, ik ga met je mee! (héé)

Refrein